12509023_1650137611901978_6747191847846637040_nPiękno zwierzęcia w szczególności psa w ruchu, jego zwinność, szybkość i siła oraz ta niesamowita więź z opiekunem podczas zawodów powodują, że od zawsze fascynowały mnie psie sporty. Nigdy jednak nie zdecydowałam się na profesjonalne uprawianie sportów, wiedząc, że mimo iż owczarek jest psem pracującym, wytrzymałym i wszechstronnym nigdy nie dorówna borderom, belgom, czy też greysterom. Zakochana do obłędu w niemieckich pastuchach postanowiłam, podziwiane przeze mnie sporty trenować jedynie amatorsko, w trosce o równomierny rozwój moich psów i nieobciążanie ich zanadto jedną dyscypliną, chcąc spróbować wszystkiego i udowodnić, że owczarek ciągle jest rasą pracującą i wszechstronną. Prezentuję więc psie sporty okiem amatorów-laikow (choć w ostatnich czasach już trochę wyszkolonych) sprawdzone, przetestowane i polecane dla każdego właściciela psa, bez zbędnego napiania się i udawanego profesjonalizmu. Jak się do nich przygotować, co potrzebne, aby je uprawiać, gdzie szukać rad specjalistów, szkoleń, warsztatów i seminariów oraz przede wszystkim: Czy warto? Nasze opinie i rady na temat tego, co trenujemy znajdziesz w kategorii: sporty kynologiczne.

10460211_666780923396307_2798430165925946252_nAgility – sport kynologiczny polegający na jak najszybszym i jak najczystszym pokonaniu toru przeszkód, dzięki naprowadzaniu komendami głosowymi i ruchowymi swojego opiekuna Przeszkody muszą być zaliczane w odpowiedniej kolejności, jednak pies nie może się zapoznać z torem wcześniej, natomiast przewodnicy tak. Pies musi pokonać: stacjonatę (hopkę), skok w dal, oponę, kładkę, huśtawkę, palisadę, slalom, tunel sztywny oraz rękaw. Na nieoficjalnych zawodach lub imprezach niewliczanych w zawody mogą pojawić się dodatkowe przeszkody, lub różne wariacje na temat podstawowych przeszkód np.: skok w dal nad zbiornikiem z wodą imitującym rzekę.

DSC05894Z Donnerem ukończyliśmy wakacyjny kurs agility w Psiotelik Lublin, na którym zdobyliśmy podstawy pracy praktycznej z psem na torze. Dysponujemy tez mini torem, na którym o czasu do czasu sobie hopsamy. W planach mamy zakupienie profesjonalnego toru w celu doskonalenia swoich umiejętności i udostępniania go do zabawy i treningów przyszłym kursantom. Aby zacząć trenować agility nie potrzeba niesamowitych przeszkód wystarczą wyobraźnia i trochę miejsca. Swoje pierwsze kroki stawialiśmy w lesie ćwicząc slalom pomiędzy drzewami, skoki nad zwalonymi pniami, by potem wykorzystać je jako kładkę. W mieście były to płotki, ławki, czy słupy. Dopiero z czasem znalazłam przewodnik jak zrobić tor agility z rurek PCV czy bambusowych tyczek – pseudo-tor idealny do ćwiczeń i zabaw wieczorami. Pozwalający wypracować podstawy pracy i zachowań. Oczywiście krokiem dalej były zajęcia na profesjonalnym torze, ale dzięki podstawom, udało nam się o wiele szybciej wypracować odpowiednie zachowania. Więcej o agility w naszym wykonaniu.


DSC09495Canicross – Oficjalna dyscyplina sportowa należąca do grupy sportów psich zaprzęgów. Polega na bieganiu z psem upiętym na smyczy z amortyzatorem (długości ok 2,5 w rozciągnięciu), łączącej się z pasem na talii maszera. Pies biegnie przodem pomagając tym samym w biegu zawodnikowi. Wyścigi tej dyscypliny odbywają się w warunkach bezśnieżnych. Canicross można uprawiać z dowolnym psem w dobrym stanie fizycznym i odpowiednim wieku. W Polsce, jak i na Świecie najlepiej w tej dyscyplinie sprawdzają się greystery, jak i inne psy zaprzęgowe husky czy malamuty.

12798876_1666015526980853_5998735158563839952_nKiedy tylko dowiedziałam się o istnieniu tej dyscypliny zaczęłam trenować ją z Donnerem. Zaczęliśmy biegać pewnej zimy – dokładnie w styczniu i tak biegamy wspólnie już trzy lata. Donner jest idealnym kompanem do biegania – szybki, silny, a przede wszystkim lubiący ciągnąć, stąd nasze bieganie szybko przerodziło się w Canicross, bo pies podczas treningów pracuje, pomagając mi w biegu, nie tylko ciągnie się gdzieś tam za mną. Swoją amatorską wiedzę nieustannie poszerzam pozostając w kontakcie z jednym z czołowych zawodników Canicross w Polsce – Rafałem Śmiałkowskim. W 2016 roku uczestniczyliśmy z Donnerem w warsztatach Canicrossu, gdzie sprofesjonalizowaliśmy nasze bieganie i poznaliśmy je ze strony teoretycznej i praktycznej, a Rafał udzielił nam wywiadu opowiadając o tym, jak poprawnie trenować canicross. Więcej o canicross w naszym wykonaniu.


DSC09105Bikejoring jest dyscypliną sportu zaprzęgowego rozgrywaną na dystansach sprinterskich, w której jeden lub dwa psy ciągną rower połączone z nim liną z amortyzatorem. Trasa biegu liczy zazwyczaj od 4 do 10 km. Maszer chcący wystartować w bikejoringu musi mieć co najmniej 15 lat i zdrowego psa o wadze minimum 12 kg, którego w żaden fizyczny sposób nie można zmuszać do biegu. Zaprzęgi bikejoringowe bardzo często osiągają najwyższą średnią prędkość zawodów (ok. 40 km/h), a maksymalnie na zjazdach około 60 km/h. Stanowi to o widowiskowości bikejoringu i pozwala zakwalifikować go do sportów ekstremalnych. W Polsce bikejoring to już oficjalna dyscyplina sportu podlegająca pod Polski Związek Sportu Psich Zaprzęgów. Polska posiada kadrę i reprezentację w tej dyscyplinie i reprezentują ją zawodnicy z tytułami mistrzów świata i Europy. Najszybsze w bikejoringu psy to Greystery- specjalne mieszanki wyżłów i greyhoundów, wykorzystywane również w innych dyscyplinach zaprzęgowych.

DSC09103Jest to kolejna dyscyplina sportowa, którą amatorsko z Donnerem trenujemy i którą pies uwielbia. Tylko w czasie tych treningów Donner może rozwinąć swoją pełną prędkość i pokazać swoją siłę, kiedy rozpędzony gna do przodu ciągnąc mnie na rowerze. Wiele osób dziwi się, że owczarek jest w stanie podołać takiemu wysiłkowi, ale pies nauczony tego typu sportu, bardzo chętnie w nim uczestniczy ciągnąc rower nawet 30-40 minut (a w ziemie sanki). Oczywiście, kiedy robimy przejazdy wycieczkowe, bo sam trening dla szybkości i siły rzadko kiedy trwa dłużej niż 15min. W przyszłości planujemy wybrać się na jakieś seminarium lub warsztaty, najlepiej prowadzone przez Igora Tracza lub innego zawodnika tej dyscypliny, bo jeśli się uczyć (nawet tylko po to, by robić to dla siebie) to tylko od najlepszych! Więcej o bikejoring w naszym wykonaniu.


11750645_1589731127942627_1645071488576490715_nDog Frisbee – sport, polegający na rzucaniu dyskiem frisbee przez człowieka i chwytaniu go przez psa. Człowiek pokazuje różne techniki rzutów, a pies różne chwyty. W sporcie tym najpopularniejsze są border collie i aussie, choć ten sport może uprawiać każdy zdrowy pies niezależnie od rasy.  Jest wiele odmian tego sportu poprzez rzuty na czas i dystans, rzuty do celu, układy sztuczkowe i wiele więcej, niektóre z nich: Timetrial – polega na wykonaniu dwóch 20-metrowych rzutów, złapanych przez psa, w jak najkrótszym czasie. Longdistance – polega na wykonaniu jak najdłuższego rzutu. Freestyle – tutaj człowiek pokazuje różne techniki rzutów a pies różne chwyty, a wszystko to jest zebrane w zgrabny układ z muzyką. Dogdartbee – polega na rzucaniu talerzyka tak, aby pies złapał w odpowiedniej strefie, bardzo podobne do popularnych „rzutek”.

11754246_1591493651099708_4887864987870075857_nZafascynowani kolejnym sportem w 2015 roku wzięliśmy udział w seminarium z frisbee z Paulą Gumińską, na którym poznaliśmy podstawy pracy z psem w tej dyscyplinie, nauczyłam się podstawowych rzutów i mogłam obserwować naukę tricków innych psów. Sami ograniczyliśmy się do kilku podstawowych sztuczek, ze względu na ciężar Donnera, który skacząc na mnie, dosłownie powala mnie na ziemię, jak i jego problemy z oddawaniem dysku. Jak na owczarka Donner ma niesamowicie dobre śledzenie toru lotu dysku, niesamowitą prędkość, dobre skoki i mocny, celny chwyt. Gdyby zacząć pracę z nim od małego, na pewno byłby w stanie osiągnąć całkiem ładne efekty, z powodu jego zawziętości i niedobrego nakręcania się – by złapać dysk za wszelką cenę, nawet za cenę połapania łap postanowiliśmy ograniczyć frisbee tylko do niewinnych zabaw i skupiliśmy się na samych przeskokach nad ciałem przewodnika. Nie wykluczam, że mój kolejny pies, który mam nadzieje będzie mniejszy i delikatniejszy prosta firsbee-trickom. Więcej o frisbee w naszym wykonaniu.


11167957_1569843399931400_6386093781433030541_nDogtrekking – marsz na orientację z psem. Podzielony na trasy różnej długości, które należy pokonać w jak najszybszym czasie, zaliczając odpowiednie punkty kontrolne. Najpopularniejsze dystanse do 10-15 i 20-25km, przy czym każde zawody mogą mieć ustalone indywidualne trasy. Wygrywa ten, kto w jak najkrótszym czasie „zaliczy” wszystkie punkty kontrolne. Ideą zawodów nie jest jednak sam bieg, czy marsz, a posługiwanie się mapą i odszukanie zaznaczonych na niej punktów, dlatego też jest to jeden z nielicznych sportów, który mogą uprawiać całe rodziny i niemal wszystkie psy, bo dogtrekking to najprościej mówiąc aktywny spacer z psem.

11201841_1619512268297846_6065357655574812727_nOd 2015 roku czynnie bierzemy udział w dogtrekkingach. Dwukrotnie stanęliśmy na podium podczas III lubelskiego Dogtrekingu „Łapa na szlaku” zajmując trzecie miejsce i Andrzejkowego Dogtrekkingu Mazowieckiej Ligi zajmując również miejsce trzecie. Dzięki treningom canicross, jesteśmy w stanie całkiem szybko pokonać wyznaczone trasy, a nawigacja wyuczona podczas rejsów i wędrówek po górach pomaga mi w czytaniu mapy. Na dogrtrekkingach poznaliśmy wielu psich i blogowych przyjaciół. Jest to więc nie tylko sport, nie tylko czynny wypoczynek, ale i niesamowita możliwość nawiązania nowych kontaktów i przyjaźni nie tylko psich, ale i ludzkich. Wspólny wysiłek, zmaganie i wzajemna pomoc powodują, że dogtrekkingi z zawodów indywidualnych często przeradzają się w grupowe przygody! Więcej o doktrekkingu w naszym wykonaniu.


11896191_1601503156765424_3507754395522133082_nIPO – jest międzynarodową dyscypliną uprawniającą do otrzymania certyfikatu użytkowego. IPO składa się z trzech prób pracy: śladu (praca węchowa w tym utrzymanie śladu, załamania, zaznaczenie przedmiotu), posłuszeństwa (chodzenie bez smyczy, pozycje w marszu z przywołaniem, aportowanie po płaskim i przez przeszkodę wysyłanie na przód i warowanie przy odwracaniu uwagi) i obrony (rewirowanie , osaczenie i oszczekiwanie, ucieczki, obrona i atak) . Obrona sportowa jest często mylona z obroną cywilną. Należy tu podkreślić, że IPO jest dyscypliną sportową i taki pies nie jest uczony agresywnych reakcji w sytuacjach rzeczywistego zagrożenia.

11880527_1600777816837958_6754054966545592169_nZ Budzikiem bardzo mocno pracowaliśmy nad tą dyscypliną. Jednak z powodu wielu jego chorób i niechęci do atakowania pozoranta w wieku 3 lat odpuściliśmy dalsze treningi obrony, skupiając się na samym tropie i posłuszeństwie. Z Donnerem również rozpoczęliśmy treningi tego sportu i w obronie pies spisywał się znakomicie szybkością, siłą i zwinnością dorównując belgom. Jednak z powodu braku dobrego poprowadzenia nas w tej dyscyplinie na samym początku szybko zrezygnowaliśmy z dalszych treningów ze względu na to, że nie chciałabym pies atakował ludzi (zbyt rzadkie treningi nie pozwalały mi należycie wypracować odpowiednich zachowań). Z błędami, które zostały popełnione podczas szkolenia IPO, borykamy się do tej pory. Więcej o IPO w naszym wykonaniu.


10374004_731754063565659_8988033078750695400_nGórski Dogtreking – czyli marsz po górach z psem. Coś, co uwielbiamy i wielokrotnie jeździmy na urlop właśnie w góry, gdzie wspólnie pokonujemy górskie szlaki.

Żeglarstwo z psem – wielokrotnie Budzik towarzyszył nam na jachcie podczas żeglarskich wypadów na mazury czy okoliczne jeziora. 10325174_688501604557572_2328373785224373422_nDonner również żeglował z nami po Solinie. Przygotowanie psa do żeglarstwa znacznie różni się od innych sportów.

Fitpaws – zabawa, którą poznaliśmy całkiem niedawno. Są tą różnorodne ćwiczenia na piłkach do fitnessu i rehabilitacji, jeżykach oraz dyskach, które mają za zadanie poprawić koordynację ruchową psa, świadomość łap, wyrobić mięśnie i rozciągnąć go, jak również poprawić więź i wzajemne zaufanie psa do opiekuna. Więcej o pozostałych sportach i zabawach w naszym wykonaniu.

 

~Opisy sportów Wikipedia.